Sweet Feeling
Cumartesi, Ekim 11, 2014
Cuma, Ekim 10, 2014

Bıktım

Yaşımız büyüdükçe aklımızın da büyümesi ve bazı şeylerin daha ciddi olması gerek. Ama büyüdükçe bazı şeyleri mıcık mıcıklaştıran insanlar dolu. Büyüyor muyuz yoksa tam tersi mi belli değil. Arkadaşlık tabikide samimi bir şey ama şu zamanlarda tek taraflı. Hayatımın her alanında mutlu olduğum bir durum yok. Her bakımdan rezalet bir durumdayım ama şu halimle bile herkesi toparlamak ve mutlu etmek ile meşgulüm. Sürekli ben topluyorum birilerini ve toparlandığında hiçbir şey olmamış gibi arkasını dönüp gidiyorlar. Ben birilerini mutlu ederken bir karşılık beklemem ama yani insan birazcık da minnet duyar be. O kadarda değil. Bizde insanız burda. Ben hep ne kadar mutlu ettiysem o kadar yalnız kaldım. Ya artık birileri de beni toparlasa beni mutlu etse olmaz mı ya? Biraz benimde ilgiye, sevgiye ihtiyacım var.

"Hareket etmezsen acı üzerinde birikir."

Çarşamba, Ekim 8, 2014
Salı, Ekim 7, 2014

barisbicakci:

“Hiç kimseye benzemiyoruz, hep dışarda kalıyoruz
işte kocaman burnumuz: mutsuzluğumuz” diyorum

Pazartesi, Ekim 6, 2014
virgingaga:

biratinyalnizligi:

“Ahmet ilkokul 2. sınıfa geldiğinde rahatsızlandı. Kalbinin doğuştan delik olduğu ortaya çıktı. Uzun yıllar okula gidemedi. İlkokul bitirme sınavlarını dışarıdan verdi. Ortaokul bitirme sınavlarına hazırlandığı dönemde kalp ameliyatına girdi. 1966 yılının 16 Haziran günü yapılan operasyon çok başarılı geçti derken, Ahmet fenalaşarak komaya girdi. Bir daha da uyanamadı.
Adile Naşit o gün, Gazanfer Özcan-Gönül Ülkü Tiyatrosu’yla İzmir’de turnedeydi. Bu haberi aldıktan sonra bağrına taş basıp sahneye çıktı. Salondaki izleyicileri kahkahayla güldürürken, kendisinin içi cayır cayır yanıyordu. Üstelik oğlunu kaybettiği gün, kendisinin doğum günüydü…” Ölümünün 26. yılında Adile Naşit’i sonsuz saygı ve sevgiyle anıyoruz.

Okurken tüylerin diken diken oluyor

virgingaga:

biratinyalnizligi:

“Ahmet ilkokul 2. sınıfa geldiğinde rahatsızlandı. Kalbinin doğuştan delik olduğu ortaya çıktı. Uzun yıllar okula gidemedi. İlkokul bitirme sınavlarını dışarıdan verdi. Ortaokul bitirme sınavlarına hazırlandığı dönemde kalp ameliyatına girdi. 1966 yılının 16 Haziran günü yapılan operasyon çok başarılı geçti derken, Ahmet fenalaşarak komaya girdi. Bir daha da uyanamadı.

Adile Naşit o gün, Gazanfer Özcan-Gönül Ülkü Tiyatrosu’yla İzmir’de turnedeydi. Bu haberi aldıktan sonra bağrına taş basıp sahneye çıktı. Salondaki izleyicileri kahkahayla güldürürken, kendisinin içi cayır cayır yanıyordu. Üstelik oğlunu kaybettiği gün, kendisinin doğum günüydü…” Ölümünün 26. yılında Adile Naşit’i sonsuz saygı ve sevgiyle anıyoruz.

Okurken tüylerin diken diken oluyor

Salı, Eylül 30, 2014
 
Sonraki sayfa